จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

วันพฤหัสบดีที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

บทที่ 4 มนุษย์กับสิ่งแวดล้อม

อ่านเสร็จแล้ว อย่าลืมลองตอบคำถามด้วยนะครับ

5 ความคิดเห็น:

  1. ไม่ระบุชื่อ23 กรกฎาคม 2553 06:25

    ภาพพ้นหลังสวยมากค่ะ

    ตอบนำออก
  2. สัวสดีครับ
    ผมอยากทราบความคิดเห็นของอาจารย์ว่า
    "ทำไมในเมื่อมนุษย์รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในอนาคตภายภาคหน้ากับตัวเอง มนุษย์ส่วนมากก็ยังเพิกเฉยกับปัญหาสิ่งแวดล้อมและถลุงใช้ทรัพยากรที่เหลืออยู่อย่างน้อยนิดหละครับ ? "

    ขอบคุณล่วงหน้าครับ

    ตอบนำออก
  3. ตอบคุณมานพ นะครับ ผมคิดว่าดูเหมือนเราก็รู้นะครับว่ากำลังจะเกิดอะไนขึ้นกับโลกและชีวิตของเรา เราเป็นผู้ทำลายเล็กๆ ที่ไม่หยุดหรือลดปัญหา ปัญหาเล็กๆ รวมกันทั้งโลกหรือมากๆ ในที่หนึ่งก็กลายเป็นปัญหาใญ่ระดับโลกได้ไม่ยาก

    และเช่นเดียวกัน เมื่อคิดว่า เราสามารถช่วยโลกได้แต่ติดปัญหาที่เราก็คิดว่าเราเล็กเกินไปที่จะแก้ไขอะไรได้ ก็เลยไม่เปลี่ยนทิศทาง เดินหน้าแบบเดิมต่อไป ลืมคิดไปว่า การเริ่มต้นเล็กๆ หากทำจำนวนมากก็อาจจะกู้สถานการณ์หรือลดปัญหาลงได้ เหมือนกับการเป็นผู้ทำลายเล็กๆ แต่ทำกันจำนวนมากโลกก็พังได้

    อาจจะต้องเสนอให้ลองคิดกันใหม่ดู พอมีความหวังมั๊ย มานพ

    ตอบนำออก
  4. คุณค่าของความเป็นมนุษย์ สามารถวัดได้จากอะไร
    แล้วทำไมคนในปัจจุบันจึงไม่ให้ความสำคัญในเรื่องนี้

    ตอบนำออก
    คำตอบ
    1. คุณค่าของมนุษย์วัดได้จากการดูถึงพฤติกรรมของบุคคลนั้น การกระทำที่มีผลกระทบต่อตนเองต่อผู้คนรอบข้างต่อสังคม ถ้าเป็นไปในแบบแผนจารีตประเพณีศิลธรรมอันดี ตามหลักการที่สังคมกำหนด หรือตามหลักของศาสนาที่อยู่ในพื้นที่ในสังคมนั้นๆ การกระทำที่แสดงถึงความดีงามทางจริยธรรมส่งเสริมคุณค่าให้กับตนเอง เพื่อนมนุษย์ และสังคมรอบข้างตั้งแต่ระดับฐานราก และอาจส่งผลไปถึงสังคมรวมที่ใหญ่ขึ้น

      สาเหตุที่คนในปัจจุบันไม่ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้ เป็นเพราะสังคมที่บริโภควัตถุนิยม มีการแข่งขั้นกันในทุกๆเรื่อง ไม่ว่าจะเป็นด้านทรัพยากรณ์การดำรงชีวิต การอำนวยความสะดวกสบายล้วนแต่ต้องใช้วัตถุเพือมาเป็นตัวขี้วัดเพื่อให้ได้การยอมรับจากคนในสังคมรอบข้าง แต่สังคมที่ใช้วัตถุนิยมก็เริ่มเป็นสังคมแห่งความเห็นแก่ตัว ละปลีกแยกออกเป็นปัจเจกชนเรื่อยๆ การที่จะทำเพื่อสังคมส่วนรวมเสียสละทำประโยชน์ให้คนรอบข้างจึงเป็นเรื่องที่ห่างไกลจากคนในยุคปัจจุบันเข้าไปทุกที

      นำออก